نوع مقاله: علمی پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد/ گروه علم اطلاعات و. دانش شناسی دانشگاه رازی

2 عضو هیات علمی/ گروه علم اطلاعات و دانش شناسی دانشگاه رازی

3 عضو هیات علمی گروه مشاوره دانشگاه رازی

10.22055/slis.2020.31830.1673

چکیده

هدف: هدف این پژوهش بررسی تأثیر قصه‌خوانی گروهی بر افزایش همدلی و نوع‌دوستی کودکان پیش‌دبستانی با رویکرد مثبت-نگر بود. نظر به جنبه آموزشی و پرورشی قصه می‌توان از آن برای رشد فضایل اخلاقی همچون همدلی و نوع‌دوستی بهره گرفت. امروزه با توجه به گسترش سراسری آلودگی‌های اخلاقی همچون جنایت، اعتیاد، خشونت، لزوم آموزش مسائل اخلاقی بیش از پیش احساس می‌شود. از آنجا که جامعه کنونی این پژوهش کودکان هستند و بنا به نظر متخصصان، آموزش‌های مرسوم نظیر سخنرانی و غیره کارایی لازم را ندارند و بر استفاده از روش‌های پویا و غیر‌مستقیم تأکید بسیاری کرده‌اند؛ لذا از روش قصه‌گویی در این پژوهش استفاده شده است. با توجه به مطالب فوق پژوهش حاضر در پی تعیین اثربخشی قصه‌گویی گروهی بر همدلی و نوع-دوستی دختران پیش‌دبستانی بود. فرضیه ‌های پژوهش کنونی عبارت بودند از:
1. قصه گویی گروهی بر تقویت روحیه همدلی دختران پیش‌دبستانی شهر کرمانشاه تأثیرگذار است.
2. قصه گویی گروهی بر تقویت روحیه نوع‌دوستی دختران پیش‌دبستانی شهر کرمانشاه تأثیرگذار است.
روش پژوهش: روش پژوهش حاضر از نوع شبه‌تجربی است که در آن از طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل استفاده شده است. جامعه آماری عبارت بود از کلیه دخترانی که در سال تحصیلی 98-99 در مقطع پیش‌دبستانی شهر کرمانشاه. نمونه مورد بررسی از نوع دردسترس بود که شامل 20 کودک که به صورت تصادفی در دو گروه 10 نفره آزمایش و گواه قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسش نامه‌های همدلی بهروتحلیل آیونگ و همکاران (2009) (فرم والدین) و نوع‌دوستی گودمن و همکاران (1997) (فرم والدین) بود.
یافته‌ها: نتایج نشان داد در گروه آزمایش، بین نمرات پس‌آزمون در متغیرهای همدلی و نوع‌دوستی تفاوت معناداری وجود داشت اما بین نمرات پیش‌آزمون-پس‌آزمون گروه گواه تفاوت معنادار نبود.
نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج به‌دست‌آمده قصه‌خوانی می‌تواند موجب ارتقای حس همدلی و نوع‌دوستی کودکان و همچنین بهبود عملکرد آنان در این زمینه شده که از آن می‌توان در فضاهای آموزشی و بالینی به عنوان یک روش آموزشی و در عین حال سرگرم کننده بهره گرفت.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The Effectiveness of Group Storytelling on Empathy and Kindness in Preschool Girls: Report of a semi-experimental research

نویسندگان [English]

  • Hadis Bagherian 1
  • Amin Zare 2
  • Mohsen Golmohammadian 3

1 M.A student, Department of Information science, Razi University

3 Assistant Prof, Department of Consultation, Razi university

چکیده [English]

Purpose: The aim of this study was to investigate the effect of group storytelling on increasing empathy and altruism of preschool children with a positive-attitude approach. In terms of the educational aspect of the story, it can be used to develop moral virtues such as empathy and altruism. Today, due to the widespread spread of moral pollution such as crime, addiction, violence, the need for moral education is felt more than ever. Since the current population of this study is children and, according to experts, conventional education such as lectures, etc. are not effective and have placed great emphasis on the use of dynamic and indirect methods; Therefore, the storytelling method has been used in this research. According to the above, the present study sought to determine the effectiveness of group storytelling on empathy and altruism of preschool girls. The hypotheses of the current research were:
1. Group storytelling is effective in strengthening the empathy spirit of preschool girls in Kermanshah.
2. Group storytelling is effective in strengthening the altruistic spirit of preschool girls in Kermanshah.
Methodology: The present research method is quasi-experimental in which pre-test and post-test design with control group has been used. The statistical population consisted of all girls in the pre-school year of Kermanshah in the 98-99 academic year. The study sample was available, which included 20 children who were randomly divided into two groups of 10 experimental and control. Data collection tools were empathy questionnaires analyzed by Ayung et al. (2009) (parent form) and altruistic goodman et al. (1997) (parent form).
Findings: The findings showed that in the experimental group, there was a significant difference between post-test scores in empathy and altruism variables, but there was no significant difference between pre-test-post-test scores in the control group.
Conclusion: According to the obtained results, storytelling can promote the sense of empathy and altruism of children and also improve their performance in this field, which can be used in educational and clinical settings as He used an educational and at the same time fun method.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Group storytelling
  • empathy
  • kindness
  • preschooler